Chapter Four: Silent Melody

Danielle’s POV

Papunta kaming apat ngayon sa nabiling vacation house ni Brielle sa Tagaytay.  Maaga pa lang good vibes na ako at lalong pinaigting ‘yon ng malamig ngunit banayad na hangin ng lugar.  Malapit na kami sa destinasyon namin.  Kalalampas lang ng aming sasakyan sa arko ng Silang, ang munisipyong katabi lamang ng Tagaytay. 

Si Jace nga pala ang aming designated driver, magkatabi sila ngayon ni Hani dahil ito naman ang navigator.  Aalma nga sana ako dahil di ako sanay na may katabing guy pero magmumukha naman akong engot kung mag-insist akong tumabi sa akin si Hani, right? Kaya nakuntento na lang ako sa likod with Eric.

In fairness naman, itong si Eric ay isang silent-type kaya magkasundo ang aming mga wave lenghts.  Kung hindi pa binuksan ni Jace ang player, siguradong magkakapanisan kami ng laway nitong si Eric.  Isusukbit ko na sana ang headphone ko, naunahan lang talaga ako ni Jace.

Upbeat at mostly pop ang nasa mp3 list ni Jace.  Later, I caught myself singing along with the two boys.  Pangiti-ngiti na rin si Erik at ako nama’y kinakarir na rin ang pagbirit ng Livin’ in a Highwire ng Lemonade Mouth.  Kapansin-pansin namang nakikitambol lang si Hani-bhesky.  Inilapit ko ang pisngi ko sa kaniya habang bumibirit para iparating sa kaniya na sumali naman siya sa amin, pero wala.  She just flashed her angelic smile and continued with her drumming. 

Pagkatapos ng kanta, itinabi ni Jace sa isang fruit stand ang kotse.  Bababa na sana ang lahat pero nagulat kami na in-auto lock ni Jace ang mga pinto.

“I dare you, Ms. Hani Brielle Tejada. Are you in or out?”

Ilang segundo siyang matamang tiningnan ni Hani-bhesky bago maingat na nagtanong.

“What’s the consequence if I fail?”

               

“Oh, you wouldn’t want to fail or... back-out from this.”

“Ano nga?”

“You’ll just invite Kiel as your escort sa premiere ng Little Bride. ‘Yun lang naman.” Nang-aasar pa ang tono ni Jace pero maski kami ni Erik sa likod napasinghap sa ibinigay na consequence ni Jace. 

Sa loob-loob ko, gusto ba talaga nitong mamatay ng maaga? At heller! Ang ganda ng mood namin kanina para i-spoil.  Besides, siguro naman, hindi ito ang idea niya ng ‘da moves’ niya?Aawatin ko sana kaso nga lang nanalo pa rin ang curiosity ko about the challenge.  Siguradong maganda ‘yon para bigyan ni Jace ng mahirap na consequence ang aking BFF.

“You’ll just let us hear your voice.  Kami at ang mga fruit vendor.”

OH-EM-GEE! And OH-EM-GEE! Talaga bang gusto na nitong masira ang bonding namin? Or gusto ba nitong masipa sa sarili niyang kotse?

Nakita kong natulala ang aking best friend sa challenge ni Jace.  Sasagipin ko na sana kaso natigilan nanaman ako sa isang salitang tinugon niya sa nanghamon sa kaniya.

“Call.”

Nasambit ko tuloy ang ikatlo kong OH-EM-GEE out loud.  Totoo ba ito? Napapayag ni JC Crawford ang matigas na ulo na si Hani Brielle?! Nakakawindang ang pangyayaring ito, to the verge na gusto kong magtampo kay Hani.  Ako ngang best friend hindi talaga siya napilit na kumanta. Kung sa bagay, between singing and being with Kiel nga naman...

“Ako ang pipili ng kanta,” presenta ni Erik. 

Tinapunan ko siya ng tinging nagsasabing gusto ko siyang sunugin.  Ba’t ba wala akong partisipasyon? Ako ang best friend here.  Hellooooo!

“Shoot.”

Ang tipid naman ng mga sagot ni Hani.  Sure akong she’s not feeling comfortable altogether kahit suot niya ang kaniyang poker face.

“Heart Attack by Demi Lovato.”

Nice! Napahalakhak talaga ako ng super lutong. Hinihintay ko na ngang tapunan ako ni Hani ng masamang tingin pero hindi nangyari. 

Himala, Lord!

Pagkababa, nagtilian ang mga vendors na nakakita sa amin.  Buti na lang nasa secluded na area sila at hindi ‘yung mga kopong-kopong.  May mga nagpapicture with Hani at Jace.  Sila naman ang pinakasikat, eh.  Siyempre di naman nagpahuli si Erik.  Halos mahimatay na nga ang mga girls sa sobrang kilig. 

May isang lumapit sa akin.  Nagtanong kung ako raw ba ‘yung bagong talent ng Crystal Prowess na ininterview sa TV.  Galing, huh.  Without my make-up nakilala pa ako.  Nagpa-picture rin sila.  How nice of them naman kahit hindi pa ako sikat.

After magpapicture, back to business na. Bilib ako sa bilis ng shifting! Prinisinta nila ang mga pinakamamagandang produkto.  Habang naglalahad ng produkto, may instant interview na rin.   Saan daw kami pupunta? Item daw ba si Hani at Jace (sila kasi ang magkadikit) at kung kami naman daw ba ni Erik. Todo lang ang ngiti ko at iling sa issue about sa amin ni Erik.  Ano ba ito? Onslaught ng paparazzi? Practice-practice rin ‘pag may time.

‘Yung mag-asawang tuwang-tuwa kay Hani, nagbigay ng extra sa amin.  Pabaon daw at nakita nilang personal sina Hani at Jace.  Maliban doon, nagwish pa sila na sana maging sina Hani at Jace dahil hindi raw bagay sina Selena at Jace. 

Narinig kong binulungan ni Hani si Jace ng, “Very amusing.”

Nanlaki talaga ang mga mata ko.  Is she flirting with him? Parang di ko kilala ang best friend ko sa mga oras na ito.  Kung pagaganahin ko pa ang imagination ko, feeling ko M.U. silang dalawa.  Buti na lang at malinaw pa rin ang matipid na sagot ni Hani sa akin kagabi.

“Because my melody has left me.”

So alam ko pa ring di sila M.U.  Period.

“Are you okay?” Si Erik ang nagsasalita.  Nakalimutan kong kasama pala namin ito dahil naka-focus ako kay Hani.  “Masanay ka na, kung ikukumpara sa kanila, mas offensive ang ilan sa media.”

Tumango na lang ako.  Napansin kong namumula ang tenga ni Erik at doon ko lang narinig ang ilan.

“Kuya Erik, bagay kayo ni Ate Danielle.” ‘Yung unang nagpa-autograph sa akin ang narinig ko. 

Napakamot si Erik ng ulo at lalong tumingkad ang pamumula ng kaniyang tenga.  I found this very amusing kaya natawa ako.

“Naku, very serious si Erik sa kaniyang career.  Sigurado akong wala siyang time for love.”

May idudugtong sana si Erik pero nalunod sa mga tilian ang sasabihin niya.  Nakita naming pumapalakpak ang mga tindero’t tindera sa dulong stand.  Eto na... kakanta na si Hani.  Nakita kong may sukbit na gitara si Jace at tumutugtog ng intro.

Nang mag-umpisa sa pagkanta si Hani, hindi ako nagkamali sa pag-expect. Katulad ng narinig ko noon sa music room, very powerful ang boses ng bulinggit kong best friend.  Malayo ang timbre nila ni Demi pero may sariling style naman si bhesky ng Heartattack. 

Grabeh! Nakakapanindig-balahibo ang koro, lalo na ang refrain part.  Kitang-kita kong dama ni Hani ang kanta, isa na lang sana ang kulang... ‘yung tapon-tingin-sa-inspiration factor.  Hindi man lang niya tiningnan during the entire song si Jace. Confirmed! Kaibigan lang talaga ang tingin nito sa bago naming kaibigan.

Natapos na ang kanta at nagpalakpakan ang mga tao.  Akala mo may mini concert si Hani.  Now, come to think about it.  ‘Yung ibang artista na wala ngang “K” magconcert nakapagconcert na ng bonga, pero ang BFF ko na may talent, wala.  Ane be yen?!

Akala ko tapos na kaya papasok na kami ni Erik sa kotse pero nagpatuloy ng pagtugtog si Jace.  Familiar sa akin ang kanta... Mali... hindi lang basta familiar.  Kilalang-kilala ko ang kantang ‘yon.

Bakit ba kasi pinili ‘yon ni Jace?

“No there's no one else's eyes

That could see into me

No one else's arms can lift

Lift me up so high

Your love lifts me out of time

And you know my heart by heart”

               

Nanigas na lang ako sa kinatatayuan ko.  Pakiramdam ko, isinali nila ako sa Ice Bucket Challenge—The Surprise Edition. 

=========================================================================================

Akala ni Hani tapos na ang challenge.  Isang kanta lang naman ang napag-usapan pero narinig niya ang intro ng isa pang kanta at ang boses ni Jace.  Another of Demi Lovato.  Natawa tuloy siya.  Hahayaan na sana niyang mag-solo si Jace pero when she caught his eyes, kusa nang bumukas ang kaniyang bibig para sabayan si Jace.  Ikinagulat niya ito inwardly.

Who’s this guy and why does he affect me this way?

Hinayaan siya ni Jace na kantahin ang koro at sinabayan na lang siya ulit sa sumunod na stanza. 

Perfect blend ang mga boses nina Jace at Hani. Bukod doon, may chemistry pa na ine-emit ang dalawa.  Habang nanunood si Erik, di niya mapigilan ang sariling mapa-iling at ngumisi.  Sa isip-isip pa ng binata, sayang ang tinatagong galing ni Brielle.  Bagay sana ito sa teatro.  Pero sa hindi nito ipinapaliwanag na kadahilanan, very evasive ang pamangkin ni Ms. Crystal sa musical shows, recording or anything na may kinalaman sa pagkanta.  

Hindi lang naman siya ang nagtataka.  Marami silang nahihiwagaan kay Brielle at sa dahilan nitong iwasan ang pagkanta.  Balita sa kanilang sirkulasyon ang masidhing pagtanggi lagi ni Brielle sa mga recording opportunities o mag-debut man lang sa entabladong tita nito mismo ang bumuo at nagtayo. 

Habang ginugulo siya ng palaisipang iyon, napatama ang kaniyang tingin kay Dani. Ba’t nga ba di na lang niya tatanungin ang best friend ni Brielle? Kahit na naiisip niyang magmumukha siyang chismoso, hindi na niya pinansin pa ang ideyang ‘yon.  Eh di kapag sinagot, malalaman niya ang dahilan.  Kung hindi naman, e di palaisipan na lang muna until that time comes na malaman na niya.  Ganoon lang kasimple ‘yun. 

“Dani—“ Ngunit hindi na niya nagawa pang magtanong.

Pagkalapit, noon niya lang napansing parang estatwang na-glue si Danielle sa kinatatayuan nito.  Naninigas at may maputlang kulay. 

“Dani, are you okay?”

Noon lang itong tumingin sa kanila.  May mga luha ito sa mga mata na hindi pa malayang dumadaloy. 

Upon realizing na naipakita niya ang mga luhang iyon kay Erik, binawi agad ni Dani ang kaniyang tingin.  Gayumpaman, nanatili pa rin siya sa kinatatayuan.

Awtomatikong isinilid ni Erik ang kaniyang kamay sa bulsa at kinapa roon ang panyo. 

“Ito, oh.”  

Panyo.  Inaabot ni Erik sa kaniya ang isang putim-puting panyo.

Maingat itong kinuha ni Danielle, medyo nahihiya pa dahil nakita ni Erik ang mga luhang iyon na bigla-bigla na lang kung sumulpot.   Sa lahat ba naman kasi ng mapipili ni Jace, ‘yung kanta pang pilit niyang binubura niya sa kaniyang alaala. 

Ang kantang ‘yon na minsan niyang kinanta para sa taong napakahalaga sa kaniya.

Hindi naman kaila kay Erik na hindi lang basta na-touch si Danielle sa kanta nina Jace at ng best friend nitong si Brielle.  Bagamat sandali lang na nagtagpo ang kanilang mga tingin, alam niyang ang dahilan ng mga luhang iyon ay galing sa isang espesyal na kadahilanan lamang.

Sumama ang kaniyang pakiramdam at parang hinahalukay ang kaniyang kaluluwa.   Napakalungkot ng emosyon na nakakulong sa mga matang ‘yon.  Aniya sa sarili, kung wala lang sila sa public place, baka inalo na niya ito at hinayaang ibuhos ang ang emosyong pilit ikinukubli ni Dani.

Nang matapos ang maiksing nina Jace at Hani, kinuha ng binata ang kamay ni Hani at sabay silang yumuko sa kanilang mga manonood.  Naging magandang pagtatanghal at karanasan ang kanilang pagkantang ‘yon sa mga taong nanood sa kanila. 

Para kay Jace, isa itong satisfying experience. Namiss niya ang mga ganitong libreng pagtatanghal sa mga di kilalang tao.  Noong nag-uumpisa pa lamang siya at di pa gaanong kilala, ginagawa niya ang ganito sa mga palaruan, parke o harapan lang mismo ng kanilang tahanan.   Hindi ma-explain ang kaligayahang hatid ng ganitong pagkakataon.

Dahil sa kanilang libreng konsiyerto, ang mga natuwang fruit vendors ay nagbigay ng mga mangosteen na siya namang  paborito ni Hani.  Tuwang-tuwa ang dalaga.  Noong una, nag-insist siyang bayaran ang mga nililibreng prutas pero umiling ang mga nagtitinda.  Regalo raw iyon para sa kanila dahil sa isang espesyal na araw na ibinahagi nila.

“Bibihira lang mam ang ganitong pagkakataon.  Di naman araw- araw eh may kumakantang singer at artista sa amin,” sabi ng matandang lalaking nagbigay ng mga prutas.

“Mukha pong masarap ang mga ‘to,” ganti ni Hani at abot tenga ang ngiti.

Nang nasa kotse na sila, halos di pa rin magkanda hinto ang kaway nila sa mga magigiliw na fruit vendors.  Nagpalipad pa si Hani ng kaniyang signature “flying kiss” sa mga ito bago tuluyang tinapakan ni Jace ang accelerator para agad nang makarating na sila sa kanilang pupuntahan.

Maganda ang mood ni Hani at nakuha pa niyang magtitili nang makita ang view ng Taal volcano. Para itong batang excited na nagtitili kahit makailan na niyang nakita ang bulkan. 

“Ang ganda, ganda mo talaga Taal!” sigaw pa niya na para bang artista ang bulkang nakalubog sa lawa at isa naman siyang masugid na fan nito. 

“Maganda naman basta ‘wag lang sasabog,” pabirong tugon ni Jace.

Isang magandang ideya ang biglang naisip ni Hani na gusto niyang gawin nilang kaniyang matalik na kaibigan.  Matagal na rin kasi nang makapag-nature tripping sila nito.  Kung hindi siya nagkakamali, noong field trip pa nila noong third year college pa sila huling nakapag-camping.  “Bhesky, kailangan makapag-boating tayo sa susunod doon...” sabik na sabi ni Hani sa matalik niyang kaibigan na nakaupo sa likuran.

Noong una di naman niya napapansin ang pananahimik ni Dani. Naalala na lang niya ang tungkol sa kanta nang malingunan niya ang lukot nitong mukha at na-focus pa ang tuon niya sa mahigpit nitong hawak sa isang puting panyo. Sa isip niya, tinutuktukan niya ang ulo ng isang malaking martilyo.  Bakit nga ba hindi niya naalalang theme song ni Dani ang Heart by Heart sa unggoy na si Jade?

Sa isang tingin pa lang kay Hani, alam ni Dani na nagsink-in sa kaibigan ang dahilan ng kaniyang pananahimik.  To enlighten naman ang mood, pinilit niyang ngumiti at sagutin ang suhestiyon nito.

“Oo naman! Kaso ang tanong:    KELAN?”

“Pagkatapos ng Lonely Symphony,” sagot ni Erik.  “Aba, sasali ako d’yan Brielle, hindi pwedeng hindi!”

“Iiwan niyo ako? Sali niyo ako,” sabat din ni Jace.

At katakot-takot na plano na agad ang ginawa ng magkakaibigan.  Ilang sandali pa’t tuluyan ding nakalimutan ni Dani ang tungkol sa dating  kasintahan.

Nang dumating na sa kanilang paroroonan napa-ooohh at sipol sina Erik at Jace.  Nakigaya rin si Hani kaya tinapunan siya ng tingin ng lahat.

“Bakit ka nakiki-amaze?” Si Jace ang nagtanong.

“Eh hindi ko akalaing malaki ang renovation na gagawin nila rito eh.”

Isang malakas na pagbatok ang ginawa ni Dani sa kaibigan.

“Aray!”

“Anong hindi mo akalain, eh, ikaw ang nagsketch ng designs nito, remember?”

“Ahehehe... ay oo nga pala.”

Umiling ang dalawang lalaki.  May sa topak talaga ang bulinggit nilang kasama.

May isang matandang babae ang sumalubong sa kanila at nalaman nilang ito ang katiwala ng vacation house ng kanilang may-anyaya.  Isang lalaki naman ang kumuha ng kanilang mga bagahe at isang dalagang kasing edad nina Hani at Dani ang sumulpot nang magtawag si Manang Tisya (ang katiwala).

“Giselle!”

Nahihiya pa si Giselle nang lumabas ito mula sa direksiyon ng kusina.  Nakadamit itong pangkatulong pero litaw ang ganda nito.

“Ay ang ganda mo naman!” Komento agad ni Hani, nakangiti.

“Senyorita, siya po ang pamangkin kong si Giselle.  Nagkokolehiyo siya kaso nakahinto ngayong semester dahil kailangan niyang mag-ipon.  Sabihin niyo lang po sa kaniya kung ano ang ipag-uutos niyo,” wika ni Manang Tisya.

“Ay ganoon? Sayang naman ang time. Pasok ka sa pasukan, Giselle, akong bahala sa tuition mo.” As usual impulsive si Hani.

“Naku, hindi na, ho, senyorita.”

“Brielle na lang.  Magkasing edad lang naman tayo diba? Ay Manang... Giselle... sila nga pala ang mga kaibigan ko.  ‘Yung dalawa kilala niyo na siguro sina Jace at Erik.”

“Ikaw talaga, Brielle... ipakilala mo naman kami ng ayos,” maktol ni Jace.  Sa tantiya ni Hani nagpapa-cute ito kay Giselle.  Maganda naman kasi ang dalaga—morena, may malalaki at expressive na kulay itim na mga mata at matangos ang ilong.  Ayos din ang tangkad nito at balingkinitan ang pangangatawan.  Sigurado siyang magpapa-impress ang malanding si Jace.

“Okay... sige... Giselle, ingat ka jan kay JC “Jace” Crawford pero okay naman itong si Erik Veroza, the RnB hitmaker.”

Napakamot na lang ng ulo si Jace pero tumango na lang ang medyo nagsusupladong si Erik.  Ang totoo, ganito lang talaga siya kapag tinatamaan din ng hiya.  Oo, mahiyain siya kahit isa siyang sikat na personaheng nakikisalamuha sa iba’t ibang tao.  Tinatago niya lang ito sa kaniyang aloof-demeanor.

“At ito naman,” hinatak ni Hani si Dani, “ang kaisa-isa kong best friend sa mundo si Danielle Mendez.”

“Pleased to meet you, Giselle,” bati naman ni Dani at inilahad ang kamay.

Nahihiyang kinamayan siya ni Giselle habang sinasabing fan siya nito na siyang pinagtaka ni Dani dahil hindi pa naman siya officially na nagtanghal sa entablado bilang Sierra.  Hindi pa rin siya kumakanta o nag-guest sa mga TV shows.  Tsaka pa niya iyon gagawin pagkatapos niya mag-debut sa stage.

“Nakita ko po sa YouTube ‘yung audition niyo. Ang galing niyo po,” sabi ng manghang-manghang si Giselle.  Hindi niya akalain kasing very friendly sina Hani at Dani.  Akala niya magiging brat ang mga ito o mga snob.

“Nilabas na nina tita ang audition sa YouTube?” tanong ni Hani kina Jace at Erik.

“Kahapon lang.  Naglagay na sila ng official site for you and nirelease ang video ng audition mo,” sagot ni Jace, kay Danielle nakaharap.

“Ay talaga?! Sige iche-check natin ‘yan bhesky mamaya.”

Nagpaalam na muna ang grupo para makapag-ayos ng kani-kanilang gamit.  Sinabi naman ni Manang Tisya na handa na ang kanilang tanghalian by 11:30.

“Manang, may mga prutas nga po pala kaming dala.  Pakihain po ‘yung mangosteen,” bilin ni Hani habang paakyat at napahinto pa nang may naalala.

“Giselle, punta ka sa office ko mamya, let’s discuss about your enrolment mamaya.”

“Ha-e, senyorita...”

“No, I won’t take no for an answer.”

“Sige po... salamat po, senyorita Brielle.”

Tumango na lang si Brielle at umakyat na sa kaniyang silid.

Tig-isa sila ng silid pero pare-parehong nasa isang floor lang.  Nang pumasok sila ni Dani sa kwarto nito...

“Surprise!”

Nanlaki ang mga mata ni Danielle dahil ang favorite niyang kulay at may isa pa siyang malaking photo na naka-frame sa silid na ‘yon.

“Para sa ‘yo talaga ang room na ito, bhesky.”

“Pero Hani, bahay mo ito.”

“Yup. Bakit masama bang bigyan ko ng sariling silid ang best friend ko sa sarili kong bahay?”

Niyakap na lang ni Dani ang kaniyang best friend bilang pagpapasalamat.  Hindi sapat ang “salamat” sa nararamdaman niya.  Hindi ito patungkol sa materyal na bagay, kundi sa kaisipan ni Hani na may importanteng lugar siya sa buhay nito.

Iniwan ni Hani ang kaniyang kaibigan muna at chineck ang dalawang lalaki sa kani-kanilang silid.  Nakita niyang nag-aayos agad si Erik ng mga gamit nito  kaya iniwan niya ito agad.  Nagdalawang isip pa siya kung papasok siya sa silid ni Jace.  Hindi niya maipaliwanag pero bakit bigla na lang siya tinablan ng agam-agam.

Kumatok siya at nakarinig ng, “Pasok!”

Ito pala ang silid na binilin niyang pintahan ng faint na lime green at sky blue.  Ito kasi ang nakaharap direkta sa silangan.

“Okay ka ba sa room mo?”

Noon lang niya napansing hindi busy sa pagaayos si Jace.  Bagkus, naggigitara ito.

“Bakit di ka pumapasok?” Ni hindi nga siya nito tinatapunan ng tingin dahil abala sa pag-tune ng gitara.

Napilitan tuloy siyang pumasok pero hindi na niya sinara pa ang pinto.

“Sabi ko, ayos ka lang ba sa room mo?”

“Yup.”

“A-okay.  Just checked.  If may kailangan ka sabihin mo lang agad ha.” Aalis na rin agad si Hani pero napahinto siya sa tanong ni Jace.

“Bakit hindi ka kumakanta Hani?”

Hani agad?! Agad-agad?!

“Oy, Jace, di pa tayo ganoon ka-close noh.  Wag mo nga ako matawag-tawag na ‘Hani.’ Sina tita lang at Dani ang may karapatan na tawagin akong ganoon.”

“I like you—you’re voice.  It sparks inspiration.” Hindi pa rin nito makuhang tumingin sa dalaga.

Ano daw?!

“Jace, I have my personal reasons and I’m not ready to impart those reasons yet.”

“Regardless, I would like you to be my duet.”

“Ang kulit! Hindi nga ako kumakanta.  Napakanta mo lang ako gawa ng challenge, one of which I couldn’t let myself lose to dahil kay...”

“Dahil kay Kiel,” pagtatapos ni Jace at tumingin ito nang diretso kay Hani na para bang naghahamon.

“Dahil sa kaniya.  Sino bang may gusto gawing eskort ang bakulaw na halimaw na ‘yon?”

“So you need another dare?”

“Hindi ko papatusin ang dare na ‘yan, Jace.”

“Come on, Ha- Brielle... ‘wag mong itago ang boses mo.  Marami akong kakilalang papatay dahil sa boses na ‘yan.”

“You mean si Selena?”

Dahil sa pangalang sinadyang banggitin ni Hani, natigilan si Jace.  That will let him drop his pursuit, sabi ni Hani sa sarili, pero mukhang mali siya.

“Yup.”

“You know, mas may maganda akong idea at alam kong a-agree sa akin si Tita Stal. And that idea is Dani.”

“Wala akong problema kung maging kapareha ko man si Dani sa stage.  Di na ako magugulat doon. Pero this offer is exclusively for you, Brielle. Pag-isipan mo.”

Tumalikod si Hani. 

“Sorry, Jace.”

At tuluyan siyang lumabas ng silid nito. Pagkasara niya ng pinto, sandali siyang napasandig dito na para bang nawalan siya ng lakas.  Napapa-isip siya tuloy kung tama bang kaibiganin si Jace. Tinatablan ata siya ng kaba.

"Umayos ka nga, Hani," saway niya sa sarili. Hindi niya nagugustuhan ang pagbaba ng kaniyang mga depensa lalo na kay Jace na hindi niya pa nakikilalang lubos.

Inayos niya ang sarili bago bumalik sa silid ni Dani. Ipagpapaliban niya muna ang kaniyang pag-aayos ng sariling gamit. Gusto niya munang libangin ang sarili kaya naisipan niyang tinangnan nila ni Dani ang bagong launch nitong website at ang mismong video ng audition nito.

Pagka-bungad pa lang ng home page, hindi na magkanda-kumayaw ang dalawa sa “ooooh” at “aaaah” lalo pa’t napakaganda ng mukha ni Dani rito.  After checking out the released profile, agad nilang tinungo ang video page kung saan naka-post ang audition ni Dani.

Mayamaya pa'y nagtitili na silang dalawa.  Maski si Dani hindi makapaniwala sa ginawa niyang audition. Nakita niya rin ang reaksiyon ng mga judges, lalo na ni Ms. Crystal. Hindi lang pala panaginip ang nakita niya noong araw na ‘yon.  Totoo pa lang napaiyak niya ang isang Crystal Permejo!

"Bhesky, talaga bang ako 'yung nakita ko?" Gusto ni Dani makasigurado.

"Halika rito't isusubsob kita sa screen para mapaniwalaan mong ikaw nga yan."

"Ito naman!"

"Hay naku, bhesky, basta ha. Kahit sikat ka na... 'wag ka magbabago."

Sumimangot si Dani. Para kasing walang tiwala sa kaniya si Hani.

"Ay naku, alam ko ang tinging 'yan. But you'll soon know what I'm talking about, Dani," sabi ni Hani at ipinatong ang kaniyang mga kamay sa balikat ng kaibigan. 

Di niya ito hinuhusgahan ko pinapangunahan pero nakita niya ang epekto ng karangyaan at popularidad sa mga naging kasabayan niyang artista. Nasaan na ba ang karamihan sa mga ito? Di ba't ang karamihan ay lumubog agad? At ang iba nama'y kilala ngayong mga pasaway. Iilan lang silang napanatili ang mga paang nakatuntong pa rin sa lupa.

"Pinapaalalahanan lang kita, Dani, bilang nakakatanda mong kapatid sa industriya at best friend mo na rin."

               

"Oo. Alam ko naman 'yun eh. Hayaan mo lagi kong aalahanin yan....ATE." At humagikhik na parang bata si Dani. 

Noon na lang ulit narinig ni Hani ang ganoong tawa ni Dani. Di na niya ito sinabi pa. Kiniliti na lang niya ito bilang pagganti at nag-umpisa na ang harutan. Nasa ganoon silang estado nang pumasok si Erik. Kumatok pala ito ngunit di nila narinig. Nakarinig na lang sila na may tumitikhim.

"Ahem... handa na raw ang tanghalian," anunsiyo nito.

Tiningnan lang nila si Erik sabay talon mula kama at nag-unahan palabas. Nang maalala nila si Erik, binalikan nila ito at hinila nilang dalawa ito sa magkabilaang braso.

"Ang bagal mo, Erik! Gutom na kami." Koro nina Dani at Hani na nagmistulang kambal sa paningin ng RNB hitmaker.